الشيخ محمد تقي بهجت
134
جامع المسائل ( فارسي )
و حرام است على الأحوط « 1 » داخل شدنِ جُنب ، در مشاهد مشرّفه ، اگر چه اقوى جواز است ؛ و بهتر آن است كه رواق را ، به حكم مَشاهد قرار دهد . ششم : داخل شدن در مسجد به جهت گذاشتن چيزى در آنها . و احوط آن است كه چيزى از بيرون مسجد ، يا در حال عبور از آن ، در آن نگذارد ، اگر چه جواز ، اقوى است . و داخل شدن ، به جهت برداشتن چيزى از مسجد ، جايز است . هفتم : خواندن چيزى از چهار سوره كه در آنها سجدهء واجبه هست ؛ و آنها سوره « اقرء » و سوره « و النجم » و سوره « الم تنزيل » و سوره « حم سجده » مىباشد ؛ و فرقى نيست ميان آيهء سجده و غير آن حتى « بسم الله » و بعض از آن على الأحوط « 2 » هر گاه به قصد سورهء سجده گفته شود . و مستحب است غسل نمودن براى رفع جنابت ، هر چند امرى موقوف بر آن ، تعلَّق به مكلَّف نگرفته باشد . هشتم : واجب است غسل هر گاه نذر كرده باشد . و مثل نذر است شبه آن كه عهد و يمين باشد . مكروهات بر جنب س چيزهائى كه مكروه است در حق جنب بيان فرماييد . ج چند چيز است : اول : خوردن و آشاميدن ، مگر آن كه وضو بسازد يا مضمضه و استنشاق نمايد ؛ ولى آن چه رافع كراهت است ، وضو است ، پس از آن ، شستن صورت و
--> « 1 » اين احتياط در حرم و رواق در مكث و عبور ، ترك نشود ؛ و همچنين در حائض و نفساء « 2 » اين احتياط در بعض « بسم اللَّه » است ، لكن اظهر ، عدم جوازِ مطلق كلمات در سُوَر خاصّه است . و امّا بعض كلمه اگر چه متصل نباشد ، پس محل تأمّل است ، چه در اوّل كلمه باشد يا در اجزاى آن ، چه نيّت تمام داشته يا نيّت بعض .